Archive for the ‘ο δάσκαλος-η δασκάλα’ Category

Οι Αιγίναμε cinefilοι σας προσκαλούν σε συζήτηση, στο πλαίσιο προβολής ταινίας για την ιστορία της εκπαίδευσης στην Ελλάδα και τους αγώνες του λαού μας για ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Προσκεκλημένοι μας, ιδιαιτέρως, θα είναι καθηγητές από σχολικές μονάδες του νησιού μας με τους οποίους θα συζητήσουμε, με αφορμή την απεργία που δεν έγινε: για όλες τις αγωνιστικές προσπάθειες του κλάδου τους, για την απόφαση προληπτικής επίταξης των καθηγητών, για τα φιλελεύθερα μέτρα συρρίκνωσης της δημόσιας εκπαίδευσης καθώς και για την οργανωμένη προπαγάνδα της Κυβέρνησης-ΜΜΕ, προκειμένου αυτά να περάσουν. Είμαστε σίγουροι ότι θα γίνει μια γόνιμη και δημιουργική συζήτηση.

Ημέρα και ώρα προβολής: Δευτέρα 27 Μαΐου, 7.30 μμ
Χώρος προβολής: 1ο Δημοτικό Σχολείο Αίγινας (αίθουσα εκδηλώσεων)

ΑΙΓΙΝΑμε CINEFILοι

προβολή ταινίας

«ΤΟ ΣΚΑΣΙΑΡΧΕΙΟ» (1949)

https://i0.wp.com/blogs.sch.gr/dzaxar/files/2011/05/To-skasiarxeio.jpg

Δευτέρα 25 Φεβρουαρίου

1ο Δημοτικό Σχολείο Αίγινας,  7.00 μ.μ.

Πίστευε ότι η μάθηση προσφέρεται με φυσικό τρόπο, μέσα από μια διαδικασία που δίνει έμφαση στη δράση στο περιβάλλον και στο χειρισμό των αντικειμένων , με δραστηριότητες που ενθαρρύνουν τη χειρωνακτική εργασία των μαθητών, ώστε αυτή να αποκτά σημαντικό μορφωτικό ρόλο . Στο κέντρο των παιδαγωγικών του αντιλήψεων βρίσκονται αρχές όπως : To παιδί κι εμείς έχουμε την ίδια φύση. Κανείς -ούτε οι ενήλικες, ούτε τα παιδιά- δεν επιθυμεί να διατάσσεται. Σε κανένα δεν αρέσει η υποταγή, διότι το να υποτάσσεσαι σημαίνει πως πειθαρχείς παθητικά σε μία εξωτερική διαταγή. Η απομνημόνευση, που τόσο χρησιμοποιεί το Σχολείο, δεν αξίζει ούτε είναι πολύτιμη, παρά μόνο όταν υπηρετεί πραγματικά τις ανάγκες της ζωής.
———-
Οι παιδαγωγικές του αρχές : Το Σχολείο δεν καλλιεργεί παρά μία αφηρημένη έννοια νοημοσύνης που δρα έξω από τη ζώσα πραγματικότητα, με το χειρισμό λέξεων και απομνημονευμένων ιδεών. Στο παιδί δεν αρέσει το από καθ’ έδρας μάθημα. Το παιδί δεν κουράζεται να ασκεί μία εργασία που συμβαδίζει με τη ζωής του, που είναι, για να το πούμε έτσι, λειτουργική. Κανείς, ούτε ενήλικας, ούτε παιδί, δεν αγαπά τον έλεγχο και την τιμωρία, που θεωρούνται πάντα ως πλήγμα στην αξιοπρέπεια, ιδίως όταν εκτελούνται δημοσίως.
———
Οι παιδαγωγικές του αρχές : Οι βαθμοί και οι κατατάξεις είναι πάντα λάθος. Οι τιμωρίες είναι πάντα λάθος. Είναι όνειδος για όλους, και ποτέ δεν επιτυγχάνουν τον επιθυμητό στόχο. Η σημερινή αντίληψη των μεγάλων σχολικών συγκροτημάτων καταλήγει στην ανωνυμία δασκάλων και παιδιών. Ως εκ τούτου είναι λάθος και εμπόδιο. Δεν είναι δυνατό παρά να εκπαιδεύουμε μέσα σε κλίμα αξιοπρέπειας. Το να σεβόμαστε τα παιδιά, όπως αυτά οφείλουν να σέβονται τους δασκάλους τους είναι ένας από τους πρώτους όρους για ανανέωση του Σχολείου.