Γιατί aiginamecinefiloi;

Στην αρχή, γίναμε απλά φίλοι. Όχι φίλοι του cinema, φίλοι μεταξύ μας. Έτσι γίνονται τα περισσότερα πράγματα: γίνεσαι φίλος με τ έναν άλλον άνθρωπο. Κι αρχίζει η συνδιαλλαγή και το μοιίρασμα και οι κοινές βόλτες. Η συνδιαλλαγή και όχι η συναλλαγή, το μοίρασμα και όχι η μοιρασιά, οι κοινές βόλτες και όχι ο βηματιμός. Έτσι γίνονται τα καλύτερα πράγματα. Με την απλότητα της καθημερινότητας.

Κι ύστερα, ήρθε το cinema. Γίναμε cinefil κι αφού ήμασταν ήδη φίλοι γίναμε cinefiloi, κι αφού είμαστε στην Αίγινα, Αιγίναμε cinefiloi. Αυτό όμως είναι μια προσωπική ιστορία ενώ ο κινηματογράφος είναι μια άλλη ιστορία, που κουβαλάει μεγάλη ιστορία.

Ο κινηματογράφος, τεχνικά, είναι η συνεπής αλληλουχία φωτογραφιών. Και μαζί και θέατρο και λόγος και μουσική. Είναι μια εξομολόγηση, μια κραυγή, ένας ψίθυρος, το αξεδυάλητο της διαχρονικής αλήθειας με το ψέμα. Είναι ένα αγκάλιασμα ή μια σπρωξιά. Ένα χαστούκι ή ένα φιλί, μια προσβολή ή μια παρηγοριά. Μα πρώτα απ’ όλα είναι μια ιστορία, ένα παραμύθι στην εποχή της εικόνας.

Εμείς, που Αιγίναμε ήδη Cinefiloi κι αγαπήσαμε αυτά τα παραμύθια που «έχουν κάτι να πουν», θελήσαμε να τα μοιραστούμε και μ’ άλλους. Να βρούμε τι είναι αυτό που «έχουν να πουν». Κι αν παραμυθιαστούμε παρέα και βρούμε τις αλήθειες μας να ταιριάζουν, ποιός ξέρει; μπορεί και να κάνουμε νέους φίλους.

Καλώς ήρθατε!

Δεκέμβριος 2010

 

Σήμερα ήρθε και κάθισε στο περβάζι

του παραθύρου μου

ένα άσπρο περιστέρι.

-Τι γυρεύεις εδώ, του είπα,

μήπως σου δώσαν λάθος διεύθυνση;

– Καθόλου, μου απάντησε, τι νομίζεις

το περβάζι σου είναι μόνο

για μαύρα πουλιά;

Έκανε δυο τρεις βόλτες πάνω κάτω,

άφησε μια κουτσουλιά και πέταξε,

αφήνοντας με έκπληκτο!

ΤΟ ΑΣΠΡΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ, Μίλτος Σαχτούρης, από τη Συλλογή ΑΝΑΠΟΔΑ ΓΥΡΙΣΑΝ ΤΑ ΡΟΛΟΓΙΑ

Ένα παράθυρο στον κόσμο. Να τι θα μπορούσε να είναι ο κινηματογράφος μαζί άλλα πολλά. Μα πάνω απ’ όλα, για μας, τους Αιγίναμε Cinefilοι που δεν ξέρουμε, πού μας παν τα τέσσερα από σινεμά, είναι μια αφορμή να χαρούμε μαζί, όλη αυτή τη δυνατότητα να κοιτάμε στην ψυχή μας και να ανακαλύπτουμε κάτι καινούριο ή να ξαναβρίσκουμε κάτι που είχαμε αφήσει να κοιμάται, ξεχασμένο. Είναι η αφορμή να ψηλαφούμε την τοπική μας κοινωνία, την καθημερινότητά μας, τις σχέσεις μας, χωρίς να χρειαστεί να αρπαχτούμε.

Ξεκινήσαμε, με προβολές που έχουν ως επίκεντρο την παιδική ηλικία, στο χώρο του σχολείου ο οποίος εκτός από τον βαρύ συμβολισμό του ως κυρίαρχη αναφορά, είναι ένας χώρος που μπορεί να αναπλαστεί ένας ιστός ανθρώπινων σχέσεων. Μαζί με τα παιδιά μπορούμε να χαιρόμαστε ταινίες που δεν είναι ταινίες «για όλη την οικογένεια» μπροστά στην τηλεόραση. Είναι κάτι άλλο. Είναι ταινίες μαζί με τα παιδιά.

Αυτά προς το παρόν. Για το μέλλον, βλέπουμε…

Φεβρουάριος 2011

Σχόλια
  1. Ο/Η Dora λέει:

    Πάρα πολύ ωραία η σελίδα!

  2. Ο/Η ANie λέει:

    υπάρχει κάποιο e-mail σας επικοινωνίας;

  3. Ο/Η aeginacinefilos1 λέει:

    aiginamecinefiloi@gmail.com
    ευχαριστούμε για την επικοινωνία

  4. Ο/Η Tonia λέει:

    νομίζω ότι χρειαζόταν μια τέτοιου είδους δραστηριότητα στην Αίγινα.Θα ήθελα να με ενημερώνετε για ό,τι και αν συμβαίνει!!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s