οι αιγίναμεcinefilοι για το Ρήγα Φεραίο

Posted: 08/05/2012 in Βιβλιοπαρουσίαση, εκπαίδευση, ιστορία, κρίση και κρίσεις...
Τι νόημα έχει για μας η παρουσίαση του βιβλίου του Γιώργου Καραμπελιά για το Ρήγα Φεραίο, δυο μήνες μετά την επέτειο της 25ης Μαρτίου και μια εβδομάδα μετά τις εκλογές της 6ης Μαΐου; Ποιος ήταν ο Ρήγας Φεραίος αν όχι εκείνος ο ευτραφής και συμπαθής κύριος με το παχύ μουστάκι που κρεμούσαμε μαθητές όταν ξεσκονίζαμε τα κάδρα της αποθήκης του σχολείου για την επέτειο της 25ης Μαρτίου, χωρίς να μάθουμε ποτέ τίποτε παρά μόνο ίσως τα λίγα ρομαντικά λόγια -που μάλλον δεν είπε- πριν το μαρτυρικό του θάνατο: εγώ έσπειρα το σπόρο…
Ποιο είναι το σαραντάχρονο μορφωμένο παλικάρι, μεγαλωμένο με το πνεύμα του διαφωτισμού που έδωσε τη ζωή του για τη μόρφωση του ραγιά, που οραματίστηκε την απελευθέρωση και αυτοδιάθεση και συνεργασία των σκλαβωμένων λαών; Ποιος ήταν λοιπόν ο Ρήγας; Ποιο είναι το πολύπλευρο και πολυδιάστατο έργο του; Ποια είναι η προσφορά του στην προσέγγιση του πολιτικού ζητήματος και της δημοκρατίας; Έχει ξεπεραστεί ο Ρήγας ή έχουμε έναν ήρωα να κλαίμε με το έργο του άγνωστο και παραμερισμένο σκοπίμως; Τι είδους δημοκρατία πρέσβευε ο Ρήγας; Τι σημαίνει ο Ρήγας σήμερα για τους σημερινούς εθνικισμούς αλλά και για τις ύπουλες εθνοαποδομήσεις της παγκόσμιας αυτοκρατορίας της αγοράς;
Το βαλκανιζατέρ μας που έζησε τις μεγάλες εθνογενέσεις στους Βαλκανικούς πολέμους και τις μεγάλες εθνοκαθάρσεις μέχρι και το τέλος της δεκαετίας του 90, με την αυτοκρατορία της Αμερικής και της Ενωμένης Ευρώπης να βομβαρδίζουν για τη χαμένη τιμή των Κοσοβάρων, θα είχε ίσως πολλά να ακούσει. Κάποιες άγνωστες λέξεις, ενδεικτικές για το φεντεραλιστικό-ομοσπονδιακό όραμα του Ρήγα: «Όταν ένας μόνος κάτοικος του βασιλείου τούτου αδικηθή αδικείται όλον το βασίλειον και πάλιν όταν το βασίλειον αδικείται ή πολεμείται, αδικείται ή πολεμείται κάθε πολίτης. Δια τούτον δεν ημπορεί ποτέ κανείς να ειπή, ότι η τάδε χώρα πολεμείται, δεν με μέλει, διότι εγώ ησυχάζω εις την ιδικήν μου αλλά εγώ πολεμούμαι όταν η τάδε χώρα πάσχει, ως μέρος του όλου όπου είμαι ο Βούλγαρος πρέπει να κινείται όταν πάσχη ο Έλλην και τούτος πάλιν δι’ εκείνον και αμφότεροι δια τον Αλβανόν και Βλάχον». Πόσο επίκαιρο είναι ακόμα και σήμερα το κοινωνικό συμβόλαιο και η Νέμεσις που επιλαμβάνεται της αθέτησής του: «Όταν η διοίκησις βιάζη, αθετή, καταφρονή τα δίκαια του λαού και δεν εισακούει τα παράπονά του,το να το κάμη τότε ο λαός ή κάθε μέρος του λαού επανάστασιν, να αρπάζη τα άρματα και να τιμωρήση τους τυράννους του, είναι το πλέον ιερόν από όλα τα δίκαιά του και το πλέον απαραίτητον από όλα τα χρέη του».
Μια εβδομάδα μετά τις εκλογές και το θέατρο δημοκρατίας, προκειμένου να υποστούμε ένα ακόμα μνημόνιο για τη σωτηρία της Ελλάδας εκ μέρους της Τρόικας, δυο μήνες μετά την 191η επέτειο του 1821 που ήδη έχει ξεχαστεί μέσα στις γαλανόλευκες φιέστες, τους δικανικούς, τη σκορδαλιά και τον μπακαλιάρο, ο Ρήγας 214 χρόνια μετά το μαρτυρικό θάνατό του, μας υπενθυμίζει ότι η επανάσταση δεν έχει ολοκληρωθεί, η δημοκρατία δεν υφίσταται, η κοινωνική δικαιοσύνη είναι μακριά. Αντίθετα η φτώχεια η βαρβαρότητα, η αμάθεια και η ολιγαρχία είναι μπροστά μας σε κάθε περίσταση.
Οι Αιγίναμεcinefilοι στην προσπάθειά μας να συμβάλουμε σε έναν γενικό και χρήσιμο προβληματισμό, μέσω των προβολών, των βιβλιοπαρουσιάσεων, των χαριστικών γιορτών κι αργότερα άλλων δράσεων, παρουσιάζουμε στο κοινό το συγγραφέα Γιώργο Καραμπελιά και την εξαίρετη προσπάθειά του για την «ανολοκλήρωτη επανάσταση του Ρήγα». Του Ρήγα του εθνικού, του βαλκανικού, του οικουμενικού, του διαφωτιστή, του δημοκράτη.
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s