Αρχείο για Οκτώβριος, 2011

«Αιγίναμε Cineφίλοι»: η 1η δωρεάν προβολή

Advertisements

Θα σου φουσκώσω ένα μπαλόνι κόκκινο
θα το γεμίσω μ΄ αίμα ζωντανό 
και κάποιο μαύρο βράδυ ολοσκότεινο
μ΄ αερόστατο θα πας στον ουρανό.

Και κάποιο μαύρο βράδυ ολοσκότεινο
μ΄ αερόστατο θα πας ψηλά στον ουρανό.

Εκεί θα βρεις μικρά πουλιά φανταχτερά
με άγρια ράμφη γυάλινα φτερά
Θα σου τρυπήσουν το μυαλό και την καρδιά
να γεμίσει η νύχτα αίμα και φωτιά.

Θα σου τρυπήσουν το μυαλό και την καρδιά
να γεμίσει η νύχτα αίμα και φωτιά.

Σε βλέπω στα όνειρά μου κι αντιστέκομαι
σε βλέπω ζωντανή και σ΄ αγαπώ
γυμνός μπροστά στις απειλές σου στέκομαι
μα πρέπει κάποτε να σου το πω:

Αυτό το κόκκινο μικρό αερόστατο
είναι παλιά πληγή που αιμορραγεί.

 

ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΜΠΑΛΟΝΙ

 

(Le Ballon Rouge, 1956)

 

του Albert Lamorisse

«Το κόκκινο μπαλόνι «είναι μια μαγική ιστορία για τη φιλία ανάμεσα σε ένα μικρό αγόρι και ένα μπαλόνι, με φόντο το Παρίσι της δεκαετίας του 1950. Ένα αγόρι, καθώς τριγυρίζει στους δρόμους, βρίσκει ένα κόκκινο μπαλόνι δεμένο σε έναν στύλο. Από εκείνη τη στιγμή το μπαλόνι ακολουθεί το παιδί στους δρόμους του Παρισιού, προκαλώντας έκπληξη σε όλη τη γειτονιά αλλά και τη και ζήλια των φίλων του…

Ο Αλμπέρ Λαμορίς γεννήθηκε στις 13 Ιανουαρίου του 1922. Ξεκίνησε την ενασχόλησή του με το σινεμά ως φωτογράφος και σκηνοθέτης ντοκιμαντέρ. Το 1949 γύρισε το πρώτο του φιλμ μυθοπλασίας «Bim le petit âne» στη Τζέρμπα με τη βοήθεια του Ζακ Πρεβέρ. Το 1953 με το «Άσπρο άλογο» που έγραψε και σκηνοθέτησε κέρδισε πολλά βραβεία, ανάμεσά τους το Μεγάλο Βραβείο στις Κάννες και το βραβείο Ζαν Βιγκό. Σε αυτήν την ταινία ο Λαμορίς έδειξε πολύ μεγάλη προσοχή στην ποιότητα και τους τόνους του φωτός αλλά και στα κάδρα της.
Το 1956 έγραψε και σκηνοθέτησε το «Κόκκινο μπαλόνι». Στις πρόβες χρησιμοποίησε τον γιο του Πασκάλ και τελικά αποφάσισε να τον κρατήσει για πρωταγωνιστή στην ταινία. Η επιτυχία της ταινίας ήταν πρωτοφανής και εντελώς απρόσμενη και για πρώτη φορά στην ιστορία του φεστιβάλ των Καννών οι δύο επιτροπές για μικρού και μεγάλου μήκους ταινίες, απένειμαν από κοινού το Χρυσό Φοίνικα. Η ταινία κέρδισε και πολλά άλλα βραβεία και την επόμενη χρονιά κέρδισε και το βραβείο πρωτότυπου σεναρίου στα Oscar.
Το 1960 για τα γυρίσματα της ταινίας «Le Voyage en Ballon», ο Λαμορίς εφηύρε την πρώτη αντικραδασμική κατασκευή για εναέριες λήψεις στην ιστορία του κινηματογράφου. Το 1965 γύρισε την ταινία «Fifi La Plume», μια ανάλαφρη κωμωδία που σηματοδότησε και μια στροφή στην καριέρα του. Η ταινία δεν έτυχε όμως θετικής υποδοχής και έτσι τα επόμενα χρόνια επέστρεψε στο ντοκιμαντέρ και με τα επιτυχημένα «Paris Jamais Vu» και «Versailles» τα οποία γυρίστηκαν εξ’ ολοκλήρου από ελικόπτερο και στα οποία είχε συνεργάτη τον Αντρέ Μαλρό.
Στο μεταξύ από το 1967, Ο Λαμορίς είχε ξεκινήσει να δουλεύει στη φιλόδοξη παραγωγή της ταινίας «Le Vent des Amoureux», μια δουλειά-άσκηση εικαστικού ύφους, κινηματογραφικής και συγγραφικής ικανότητας. Αλλά αυτός ο Περσικός μύθος, αυτή η ποιητική ιστορία που παρουσίαζε έναν κόσμο απίστευτης ομορφιάς στάθηκε η αφορμή να χάσει την ίδια του τη ζωή το 1970 εξαιτίας κάποιας αμέλειας.
Ο Λαμορίς άφησε πίσω του πολλά σχέδια ανολοκλήρωτα. Ανάμεσα στις σημειώσεις του βρέθηκε και η συνέχεια για «Το κόκκινο μπαλόνι»… Κάτι που ίσως μας κάνει να ονειρευόμαστε για πολύ ακόμα!

Το 2007 «Το κόκκινο μπαλόνι» και «Το άσπρο άλογο» προβλήθηκαν στις Κάννες, στα πλαίσια του Δεκαπενθήμερου των Σκηνοθετών με ολοκαίνουριες ψηφιακά αποκατεστημένες κόπιες.
Ο Πασκάλ Λαμορίς, γιος του σκηνοθέτη και πρωταγωνιστής στο «Κόκκινο μπαλόνι», είπε σχετικά:
«Αποκατέστησα τις κόπιες στην αρχική τους υπέροχη εκδοχή ως φόρο τιμής στον πατέρα μου, ο οποίος ήταν ποιητής, φίλος, σύντροφος και στοργικός γονιός. Παρακολουθώντας τις παλιές εικόνες ένοιωσα πως ταξίδευα στο χρόνο. Μερικά πράγματα παραμένουν ακόμα και σήμερα ίδια, τα βασικά στη ζωή όπως τα αισθήματα, η αγάπη και ανάγκη για την ανεξαρτησία. Η επιστροφή στη χάρη που εκπέμπουν αυτές οι ταινίες είναι η πιο ξεκάθαρη εικόνα που έχω από τις χαρές των παιδικών μου χρόνων.»

redballon

«Από την ενεργειακή κρίση στα Τσερνομπίλ του μέλλοντος μας»

Ο Raymond Redvers Briggs, γεννημένος στις 18 Ιανουαρίου 1934, είναι Άγγλος εικονογράφος, σκιτσογράφος, μυθιστοριογράφος, δημοφιλής στους ενηλίκους και στα παιδιά. Είναι περισσότερο γνωστό για την ιστορία του «Ο χιονάνθρωπος», που εμφανίζεται κάθε Χριστούγεννα στη βρετανική τηλεόραση σε μορφή κινουμένων σχεδίων.
Ο Raymond Briggs που γεννήθηκε στο Wimbledon, του Λονδίνου, σπούδασε στο Wimbledon School of Art ζωγραφική, και στην Κεντρική Σχολή Καλών. Αργότερα βρέθηκε στο Slade School of Fine Art, και αποφοίτησε το 1957. Μετά από σύντομο χρονικό διάστημα έγινε επαγγελματίας εικονογράφος και άρχισε να εργάζεται για το παιδικό βιβλίο. Έχει σκιτσάρει και έχει γράψει το σενάριο πολλών γνωστών κόμικς, ανάμεσα σ’ αυτά και τη σημερινή μας ταινία «όταν ο άνεμος φυσά». Τα θέματα του βασίζονται στα σύγχρονα παγκόσμια προβλήματα, του περιβάλλοντος, του πολέμου και της φτώχειας. Για το έργο του έχει βραβευτεί πολλές φορές.

Ο Teruaki «Jimmy» Murakami, που γεννήθηκε το  1933 στο Σαν Χοσέ της Καλιφόρνια, είναι ένας σπουδαίος ιάπωνας σκηνοθέτης με μακρά επαγγελματική σταδιοδρομία σε πολλές χώρες. Μεταξύ των έργων του, τα πιο γνωστά είναι οι ταινίες κινουμένων σχεδίων σε προσαρμογές των κόμικς του Raymond Briggs «Όταν ο άνεμος φυσά» και «Ο Χιονάνθρωπος» .

Έχει σκηνοθετήσει πολλές και γνωστές ταινίες κινουμένων σχεδίων και έχει βραβευτεί για το σπουδαίο του έργο.

Οι τελευταίες του ταινίες είναι «Τα χριστουγεννιάτικα κάλαντα» μεταφορά του γνωστού μυθιστορήματος, «Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων» και το «Κινούμενο Κάστρο», αλληγορίες για τα σύγχρονα και διεθνή προβλήματα της αλλοτρίωσης και του πολέμου αντίστοιχα.